Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Woorden

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Doorverwijzing
Woorden kan verwijzen naar:
met de bedoeling het begrip erover zo duidelijk mogelijk over te brengen (oftewel een zo groot / breed mogelijke overbrenging).
  • Woorden, in de zin van woordenarm (weinig woorden gebruikend / tot de beschikking hebbend).
  • Woorden, in de zin van woordenrijk (veel woorden gebruikend / tot de beschikking hebbend).
  • Woorden in de zin van woordendiarree (niet te stuiten stroom van woorden).
  • Woorden in de zin van een bepaalde woordenkeus (het kiezen van (de juiste) woorden).
  • Woorden in de zin van een woordenkraam (een overvloed van woorden, die weinig zeggen, ook : woordenkramerij).
  • Woorden in de zin van bombast (gezwollen of hoogdravende taal).
  • Woorden in de zin van iemands woordenschat (woordenvoorraad, al de woorden waar iemand de beschikking over heeft).
  • Woorden in de zin van een woordenspel (speling met woorden / woorden die op twee manieren (betekenissen) kunnen worden opgevat).
  • Woorden in de zin van een woordenstrijd (twist, een strijd die niet loopt over een zaak zelf, maar over de woorden over die zaak.
  • Woorden in de zin van een goed woordje doen (bemiddelen om iemand aan te prijzen bij een ander (of meerderen).)
  • Woorden in de zin van verdraaide woorden (meestal met kwade bedoelingen iemands woorden een verkeerde zin geven).
  • Woorden in de zin van kwetsende woorden (krenkende, beledigende, ergerende woorden).
  • Woorden in de zin van hoe het opgevat wordt (de mate dat iemands gevoeligheid doorslaggevend is ten aanzien van de woorden).

Uitdrukkingen :

  • "Geen woorden maar daden" : Begin te doen wat bedoeld wordt.
  • "Om woorden verlegen zitten" : Geen woorden weten (te vinden).
  • "Woorden doen (toch) geen pijn" : Antwoord van kinderen op aangesproken scheldwoorden van andere kinderen.
  • "Iets niet onder woorden kunnen brengen" : Niet de woorden vinden kunnend, waar wel een begrip over is.

De intenties van woorden

Bij onder meer apen en hun afstammelingen mensen valt een sterke sociale behoefte te herkennen om al-of-niet een persoonlijke band met soortgenoten op te bouwen oftewel is er veel sociaal contact (zie ook : sociologie, antropologie, zoölogie, naturalisme). Vanwege dat het brein van mensen aanzienlijk méér ontwikkeld is dan die van de achtergebleven apen, hebben mensen onder andere een complexer (gevoeliger) gevoel en de mogelijkheid van taal meester gemaakt. Deze taal (in welke vorm dan ook) heeft zich ontwikkeld naar bepaalde aanleidingen, en heeft dan ook altijd een bepaalde intentie wanneer het zich uit in een bepaalde communicatie. De communicatie gaat dan ook altijd samen met die bepaalde intentie. Zo valt te begrijpen dat woorden ook alléén bedoeld zijn om een bepaalde communicatie mogelijk te maken, met de intentie om iets over te brengen aan een ander mens of aan meerderen, zoniet alle mensen. In principe zouden woorden alléén plaats moeten vinden in die daadwerkelijke communicaties, gezien binnen het denken beter zónder woorden oftewel alleen in de betreffende begrippen gedacht kan worden, wat alleen het geval is bij mensen die begrijpend denken (beelddenken). Woorden hebben dus de bedoeling om informatie over een afstand of in de tijd naar een ander of meerderen over te brengen. Veelal zal dat een samengevatte hoeveelheid informatie zijn in hoofdlijnen, zodat de ander(en) het snelst en duidelijkst 'begrijpt' wat bedoeld wordt. Bij de ander(en) doordringt dan een bepaald begrip van wat in eerste instantie (alvorens de intenties) ook begrip of meerdere begrippen waren. Door de beredenerende aard van de meeste mensen zijn het echter afzonderlijke begrippen, zonder (volledige) samenhang. De mens gebruikt woorden in communicaties die middels spraak verlopen en middels geschreven woorden. Geschreven woorden kunnen zeer snel verlopen, zoals bij online chatten het geval is, of iets minder snel in bijvoorbeeld een briefwisseling. De communicaties door middel van een boek is meestal een bepaald geheel, dat het verhaal of wetenswaardigheid omvat ((in)gebonden). Aangaande de communicaties waar gelovigen in geloven en hun overtuigingen op baseren, onder meer de Bijbel, Koran en de Thora, vallen deze zelfde intenties te begrijpen, namelijk een geheel. Dat geheel heeft, net als bij andere communicatiemiddelen waarbij woorden worden gecommuniceerd middels geschreven taal, de bedoeling om ook als geheel te (laten) begrijpen, wat impliceert dat de inhoudelijk woorden van evenredig belang zijn ten opzichte van elkaar. Elke specifieke aanschouwing van die op een eerder moment geschreven woorden, moeten ook in dat zelfde perspectief (als geheel) blijven worden bekeken, om niet een verkeerd beeld van het geheel te ontwikkelen. Van belang is ook te beseffen dat de intenties op het moment van opstellen van de woorden op schrift altijd een impressie zijn van toenmalige begrippen, en dat die begrijpenderwijze aan verandering onderhevig zullen moeten zijn om de verderschrijdende ontwikkeling van begrippen en inzichten ten aanzien van de realiteit van mensen bij te houden. Momenteel ziet men dan ook dat veel onduidelijk is en het veel verwarring en zelfs geweld teweegbrengt. De intenties hebben hun effect verloren blijkbaar.