Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Eric Van Rompuy

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Eric Karel Paul Van Rompuy (Ukkel, 23 november 1949) is een Belgisch politicus voor de CD&V. Hij is gehuwd en heeft één dochter.

Levensloop

Hij is de zoon van wijlen prof. em. dr. Vic Van Rompuy en de broer van Herman Van Rompuy en Tine Van Rompuy.

Na het behalen van zijn licentiaatsdiploma in de economische wetenschappen behaalde hij ook een baccalaureaat in de Wijsbegeerte (1971).

In 1975 behaalde hij een doctoraat in de Economische Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Vervolgens was hij van 1976 tot 1981 als econoom aan de Kredietbank verbonden.

Ondertussen werd hij in 1977 voor de eerste keer verkozen tot een belangrijke functie binnen de CVP. Hij werd nationaal voorzitter van de CVP-jongeren. Deze functie behield hij tot 1983. Twee jaar voordien - in 1981 - kwam hij door opvolging in het Europees Parlement terecht. Hij zou in 1984 niet herkozen worden.

In 1981 startte ook zijn lokale carrière. Hij werd gemeenteraadslid en eerste schepen van Zaventem (1 januari 1983 - 31 december 1988). In 1988 kwam de Zaventemse CVP in de oppositie terecht. Hij werd dan ook fractieleider in de gemeenteraad. Zowel in 1994 als 2000 werd hij als gemeenteraadslid herkozen. De CVP bleef er steeds in de oppositie. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 veroverde CD&V-N-VA een plaats in de meerderheid. Sinds 2 januari 2007 is hij er schepen van financiën, ruimtelijke ordening en stedenbouw, structuurplanning, grondbeleid en straatnaamgeving.

Zijn nationale carrière nam een nieuwe start, toen hij in 1985 verkozen werd tot lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij zou kamerlid blijven tot in 1995. In de periode december 1985-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Van januari 1992 tot mei 1995 zat hij er de CVP-fractie voor.

Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd hij verkozen in de kieskring Halle-Vilvoorde. Enkele weken later benoemde dat parlement hem tot Vlaams Minister van Economie, KMO, Landbouw en Media. Aan zijn ministerschap kwam in 1999 een einde door het monsterverlies van de CVP bij de parlementsverkiezingen.

Bij de tweede rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 werd hij opnieuw Vlaams volksvertegenwoordiger voor de kieskring Halle-Vilvoorde. Van juli 1999 tot juni 2004 zat hij weer de CVP-(later CD&V-)fractie in het Vlaams Parlement voor. Na de verkiezingen van 13 juni 2004 bleef hij Vlaams volksvertegenwoordiger voor de kieskring Vlaams-Brabant, maar legde hij de functie van fractievoorzitter neer. Hij greep bij de regeringsvorming in 2004 naast een ministerpost toen outsider Kris Peeters werd benoemd. Hij zetelde sinds 12 december 2007 als voorzitter van de Commissie voor Economie, Werk en Sociale Economie als een backbencher.

In 2004 ontdekte hij de kracht van een politiek internetdagboek: zijn dagboek wordt door de Vlaamse pers regelmatig geciteerd, o.a. in de rubriek kreten en gefluister van De Standaard. In zijn dagelijks bijdragen geeft hij naast zijn visie op de maatschappij en politieke ideeën ook vaak kritiek op politieke tegenstanders. Zo noemde hij Geert Bourgeois een "zwakkeling" en "un petit monsieur" na het opbreken van het kartel tussen zijn partij en de N-VA. Binnen de CD&V vertegenwoordigt hij de conservatieve rechtervleugel van de partij, net zoals zijn broer Herman.

De politicus schetste op 7 november 2007 op zijn weblog na de stemming rond de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde een scenario waarbij de instellingen zullen daveren op hun grondvesten. Volgens hem zal deze crisis evenwel leiden tot een catharsis. Verder stelt hij dat enkel een nieuwe staatsordening een hernieuwde en duurzame samenwerking tussen de gemeenschappen tot stand kan brengen waardoor België als natie behoorlijk kan functioneren.[4]

Na de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 greep hij zowel naast een ministerpost als naast de positie als parlementsvoorzitter die in het kader van de regeringsvorming aan de N-VA werd toegekend. Hij kondigde in 2009 aan dat de legislatuur van 2009 tot 2014 zijn laatste termijn als Vlaams volksvertegenwoordiger zou worden. Van december 2012 tot mei 2014 maakte hij als secretaris deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van het Vlaams Parlement. Op 22 mei 2013 werd hij in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gehuldigd voor zijn 30 jaar parlementair mandaat. Desondanks nam hij in 2014 toch weer deel aan de verkiezingen, deze keer op de Kamerlijst. Van Rompuy werd verkozen vanop de derde (strijd)plaats in de kieskring Vlaams-Brabant. In de Kamer werd hij voorzitter van de Commissie Financiën en gaf vanuit die functie geregeld kritiek op het beleid van Minister van Financiën Johan Van Overtveldt, ondanks dat CD&V zelf lid is van de regering. Hij gaf ook kritiek op Geert Bourgeois, over wie hij zei dat het de zwakste minister-president van Vlaanderen ooit is. CD&V is ook lid van de Vlaamse Regering die Bourgeois voorzit.[5]

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 was Van Rompuy lijsttrekker voor de CD&V in Zaventem.[6] Hij werd verkozen en blijft schepen. Eind 2016 nam hij ontslag als schepen en als gemeenteraadslid.[7]

Externe link

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Jan Huyghebaert
Voorzitter van Jong-CVP
1977 - 1983
Opvolger:
Johan Van Hecke
Voorganger:
Luc Van den Brande
Vlaams minister van Economie
1995-1999
Opvolger:
Dirk Van Mechelen
Vlaams minister van Media
1995-1999
Opvolger:
Dirk Van Mechelen
Vlaams minister van Landbouw
1995-1999
Opvolger:
Vera Dua