Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Sint-Maartensfonds

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Het Sint-Maartensfonds (SMF) was een vereniging van Vlaamse oud-oostfrontstrijders in België.

Historiek

Voorloper van het fonds was het Vlaams Verbond van Oud-Oostfrontstrijders (VVOOS, 1951 - 1953).[1] Het fonds werd gesticht in december 1953 als hulporganisatie voor de behoeftige oud-oostfrontstrijders. Het was een overblijfsel uit de collaboratie met nazi-Duitsland. Veel leden waren ex-Waffen-SS'ers, maar de vereniging stond ook open voor andere voormalige "uniformdragers" zoals leden van de FLAK-brigade, NSKK, Organisation Todt en Deutsches Rotes Kreuz (DRK). De organisatie had als ledenblad Berkenkruis, en onderhield sinds 1976 het "Erepark" te Stekene voor de gesneuvelde Vlaamse oostfrontstrijders. Het Sint-Maartensfonds hield zich ook bezig met het installeren en onderhouden van graven en gedenkstenen in Oost-Europa onder de naam "Graven in het Oosten" voor de daar gesneuvelde Vlaamse oostfrontstrijders. De organisatie schakelde zich in de Vlaamse Beweging en kon op de belangstelling rekenen van diverse nationalistische politici van de Volksunie en het Vlaams Blok. Oswald Van Ooteghem, voormalig vrijwilliger van het Vlaams Legioen en prominent SMF-lid zetelde in de senaat voor de Volksunie.

In 1980 scheurden de radicalen zich af van de groepering en richtten een gelijkaardige organisatie op: Hertog Jan van Brabant onder leiding van André Van Hecke. Later was er weer een toenadering tussen de twee groepen.

Na zijn aanwezigheid op de jubileumbijeenkomst van het Sint-Maartensfonds in mei 2001, diende Johan Sauwens ontslag te nemen als Vlaams minister.[2] Op 29 oktober 2006 hief men de vereniging op wegens de hoge leeftijd van de leden. Ook het ledenblad zal niet meer verschijnen. Op de afscheidsviering te Antwerpen waren circa 800 aanwezigen.[3]

Het herdenkingspark in Stekene zal voortaan onderhouden worden door het VNJ dat er jaarlijks een herdenking zal organiseren voor de overlevende Oostfrontstrijders.

Structuur

Tijdspanne Voorzitter
1953 - 1958 Urbain Stappaert
1958 - 1962 Joris Lybaert
1962 - 1966 Hilaire Gravez
1966 - 1970 Bert De Ryck
1970 - 1994 Rik De Meester
1994 - 2006 Toon Pauli

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties