Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Özcan Akyol

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Özcan Akyol (Deventer, 7 april 1984) is een Nederlandse schrijver en columnist. Hij woont en werkt in Deventer. Naast zijn literaire werk is of was hij columnist voor een combinatie van het Algemeen Dagblad en zeven regionale dagbladen, VARAgids, Nieuwe Revu (2014 - 2018) en Helden. Daarnaast publiceert hij van tijd tot tijd in onder andere Hard gras en Viva Mama. Als opiniemaker is hij geregeld te zien in televisieprogramma's.

Biografie

Akyol volgde na de mavo een opleiding journalistiek en Nederlands waarvan hij de eerste afrondde.[1] In september 2010 debuteerde Akyol met een kort verhaal in Frontaal Naakt.[2] In september 2011 bracht hij het korte verhaal Zero Impact in de bundel WTF? Volwassen worden na 11 september, een boek met verhalen van 21 auteurs over de invloed van aanslagen op 11 september 2001 op hun leven.

In oktober 2012 verscheen zijn debuutroman Eus bij uitgeverij Prometheus. Het boek gaat over een Turks-Nederlandse jongen uit een gastarbeidersgezin die zich aan zijn achtergrond probeert te ontworstelen. Het werk werd als een gedeeltelijk autobiografische schelmenroman gepresenteerd.[3] Eus kreeg voor en bij verschijning veel aandacht in de Nederlandse media. Er werden in een week tijd 10.000 exemplaren verkocht. Een maand na het verschijnen werden de filmrechten gekocht door Eyeworks.[4]

De schrijver is vanaf dat moment naast schrijver ook opiniemaker. Hij is met enige regelmaat op televisie om zijn mening te geven over de actualiteit, bijvoorbeeld in programma's als De Wereld Draait Door en Pauw.

In mei 2014 schreef hij samen met Twitterfenomeen @Dublanqebogarde de bundel Hé scheids, jij hebt thuis zeker niks te vertellen?, een citatenboek over absurde omgangsnormen op en rond het voetbalveld.

In het najaar van 2014 verscheen het eerste kinderboek van Akyol: Wij vieren geen feest. In dit verhaal gaat een jongetje op kerstavond op zoek naar hulp voor zijn zieke broer. Hij stuit op veel weerstand en leert een harde les. Het boek verscheen in een kleine oplage.

In februari 2016 verscheen zijn tweede roman, getiteld Turis. Hierin gaat de hoofdpersoon op zoek naar het vermeende dubbelleven van zijn vader, teneinde zijn ouders uit elkaar te drijven. Het boek werd als literaire fictie gepresenteerd, hoewel het verhaal veel gelijkenissen met het echte leven van de schrijver zou vertonen.

In 2017 werd de door Akyol gemaakte televisiedocumentaire serie De neven van Eus op NPO 2 en VRT uitgezonden.[5] Hierin bezoekt hij Turkije met daar wonende familieleden als zijn belangrijkste gidsen.

Vanaf december 2017 maakt Akyol voor de BNNVARA het nachtelijk radioprogramma Onze man in Deventer. Hij interviewt daarin een gast in zijn huis in Deventer. Het programma wordt live uitzonden op NPO Radio 1. Sinds december 2018 is het vast opgenomen in de wekelijkse programmering van NPO Radio 1.

Op 30 januari 2019 won Özcan Akyol met zijn nachtprogramma 'Onze Man in Deventer' de Nachtwacht Award 2019.[6] Voor 2020 schrijft hij het Boekenweekessay, dat bij de Boekenweek hoort.[7]

In 2019 werd Akyol de nieuwe presentator van het televisieprogramma Sterren op het Doek. Hierin portretteert hij diverse Bekende Nederlanders.

Persoonlijk leven

Özcan Akyol had een moeilijke jeugd, zo vertelde hij in diverse interviews. Akyol's vader zou een alcoholverslaving hebben gehad; hij mishandelde en verwaarloosde zijn zoons. Akyol presteerde slecht op school en belandde in de criminaliteit.[8] In de jeugdgevangenis ontdekte Akyol de literatuur.[9] Akyol is atheïst, net als zijn vader, terwijl zijn moeder moslim is. Akyol is kritisch over de islam en Turks nationalisme, hetgeen hem soms 'niet in dank afgenomen wordt'.[10] Akyol woont samen met Volkskrant-journaliste Anna van den Breemer met wie hij twee kinderen heeft.[11]

Publicaties

Televisie

  • De Neven van Eus (2017)
  • Eus in Medialand (2018)
  • Brieven met Eus (2018)
  • Sterren op het Doek (2019)

Prijzen

  • In 2012 won Akyol de prijs voor het Beste Overijsselse boek.[12]
  • In 2016 werd de Cultuurprijs Overijssel aan hem toegekend.[13]
  • In 2017 werd de Gulden Adelaar van de stad Deventer aan hem toegekend.[14]
  • In 2018 werd de Eervolle Vermelding van de Zilveren Nipkowschijf aan de documentaire 'De Neven van Eus' toegekend. De jury prees het sterke debuut van Akyol als televisiemaker.[15]
  • In 2019 ontving hij de Nachtwacht Award voor het beste nachtprogramma van de radio (Onze Man in Deventer).[16]

Weigering

In 2018 werd Akyol genomineerd voor de Pim Fortuynprijs. De nominatie leidde tot een storm van kritiek vanuit rechts-extremistische, linkse en islamitische hoek. Daarom weigerde hij de nominatie, want volgens hem is de prijs "verbindend bedoeld, maar leidt helaas tot polarisering. Ik wil niet dat die giftige dynamiek de prijs besmet."[17]

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
  1. º 24 uur met... Özcan Akyol. VPRO, in de serie 24 uur met... (1 februari 2013) Geraadpleegd op 22 december 2018
  2. º http://www.frontaalnaakt.nl/archives/taakstraf-3.html
  3. º Özcan Akyol bij Wim Brands, website uitgeverij Prometheus
  4. º Schrijver Akyol verkoopt filmrechten Eus aan Eyeworks, Het Parool, 10 december 2012
  5. º De neven van Eus gemist? Start met kijken op NPO Start. Geraadpleegd op 22 december 2018.
  6. º https://www.nporadio1.nl/cultuur-media/14393-onze-man-in-deventer-oezcan-akyol-wint-de-nachtwacht-award-2019
  7. º Eus schrijft boekenweekessay 2020. Oprecht een bijzonder verzoek www.ad.nl. geraadpleegd op 21 mei 2019
  8. º Özcan Akyol in VPRO-programma 24 uur met... Akyol vertelt in voornoemd VPRO-programma ook over zijn criminele verleden, 1 februari 2013, geraadpleegd 21 oktober 2019
  9. º Schrijver en columnist Özcan Akyou geeft lezing in Coevorden Dagbalad van het Noorden, 30 augustus 2019, geraadpleegd 21 oktober 2019
  10. º "Eus-Schrijver Özcan Akyol: 'Turken zijn hypocriet'", Nieuwe Revu, 25 januari 2013. Geraadpleegd op 9 mei 2018.
  11. º Anna van den Breemer vertelt in interview met De Stentor over haar nieuwe boek met gebundelde colummns, over hoe ze samen met Akyol hun jonge kinderen opvoedt, De Stentor, 7 oktober 2019, geraadpleegd 21 oktober 2019
  12. º Winnaars 2012 www.overijsselverwoord.nl
  13. º Özcan Akyol wint Cultuurprijs Overijssel 2016 www.Tzum.info
  14. º Deventer eert Akyol met Gulden Adelaar De Stentor 30 november 2017
  15. º De Luizenmoeder genomineerd voor Zilveren Nipkowschijf. Geraadpleegd op 22 december 2018.
  16. º NPO-show Man in Deventer met Özcan Akyol wint nachtprijs, AD, 29 januari 2019
  17. º Özcan Akyol weigert nominatie Fortuynprijs na kritiek, AD, Carmen Kuik, 7 mei 2018, 19:17. Geraadpleegd 8 mei 2018.