Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Symmachus (paus): verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(+)
Geen bewerkingssamenvatting
 
(8 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
'''Symmachus''' (geboren op [[Sardinië]] ca. [[450]]; overleden te [[Rome]] op [[1 juli]] [[514]]) was bisschop van Rome en volgens de officiële pausenlijst de 51e paus van de [[Rooms-Katholieke Kerk]].
{{Infobox paus
| afbeelding =
| naam = Symmachus
| echte naam =
| geboren = [[Sardinië]], ca. [[460]]
| overleden = [[Rome]], [[19 juli]] [[514]]
| voorganger = [[Anastasius II]]
| opvolger = [[Hormisdas]]
| periode = [[498]] – [[514]]
| gelijktijdig = [[Laurentius]]
| nummer = 51
}}'''Symmachus''' (geboren op [[Sardinië]] ca. [[460]]; overleden te [[Rome]] op [[19 juli]] [[514]]) was bisschop van Rome en volgens de officiële pausenlijst de 51e paus van de [[Rooms-Katholieke Kerk]]. Zijn ambtsperiode werd gekenmerkt door de onenigheid over wie nu eigenlijk legitiem verkozen was tot bisschop van Rome.


==Biografie==
==Biografie==
Symmachus (Grieks: ’bondgenoot’) werd omstreeks [[450]] geboren op [[Sardinië]] als zoon van Fortunatus. Hij werd aartsdeken onder [[paus]] [[Anastasius II]].
Symmachus (Grieks: ’bondgenoot’) werd omstreeks [[460]] geboren op [[Sardinië]] als zoon van Fortunatus. Hij werd aartsdeken onder [[paus]] [[Anastasius II]].


Op [[22 november]] [[498]] werd hij verkozen tot bisschop van Rome als opvolger van [[Anastasius II]]. Hoewel [[Laurentius]] minder stemmen had, had hij de voorkeur van de Romeinse adel, de senaat en de Byzantijnse keizer.
Na een omstreden verkiezing, die gekenmerkt werd door corruptie, werd Symmachus op [[22 november]] [[498]] in de basiliek van [[Sint Jan van Lateranen|S. Giovanni Laterano]] verkozen tot bisschop van Rome als opvolger van [[Anastasius II]]. Later op dezelfde dag werd [[Laurentius]] verkozen in de Basilica S. Mariae (waarschijnlijk S. Maria Maggiore).


Laurentius wou een oplossing voor het Akakiaanse Schisma en probeerde daarom goed overeen te komen met Constantinopel. Symmachus daarentegen bleef onbuigzaam tegenover de Byzantijnen. Omdat hun standpunten lijnrecht tegenover elkaar stonden, deden zij een beroep op de Oostgotische koning [[Theodorik de Grote]] als scheidsrechter. De koning gaf in 499 zijn ondersteuning gaf aan Symmachus, maar zorgde er ook voor dat Laurentius het bisdom Nuceria Alfaterna in Campanië kreeg.
Laurentius, die de voorkeur kreeg van de Romeinse adel, de senaat en de Byzantijnse keizer Anastasius I, streefde naar een oplossing voor het [[Acaciaanse schisma]] en probeerde daarom goed overeen te komen met Constantinopel. Symmachus daarentegen bleef onbuigzaam tegenover de Byzantijnen. Omdat hun standpunten lijnrecht tegenover elkaar stonden en zij niet tot overeenstemming konden komen, deden zij allebei een beroep op de [[arianen|ariaanse]] koning [[Theodorik de Grote]] van de [[Oostgoten]] als scheidsrechter. De koning stelde in 499 dat diegene die als eerste was verkozen en de meeste aanhangers had, de rechtmatige paus was.
 
Men stelde daarom dat Symmachus rechtmatig verkozen was. Volgens een vroeg document, gekend als het ''Laurentiaanse fragment'', zou Symmachus de beslissing hebben beïnvloed door omkoperij.
 
Er werd een Synode georganiseerd in Rome op 1 maart 499. Deze werd bijgewoond door 72 bisschoppen, inclusief Laurentius. Er werd besloten dat wanneer een Romeinse geestelijke tijdens het leven van een paus stemmen zou proberen te ronselen voor een opvolger, of hiervoor conferenties zou houden, hij zou worden afgezet. Bisschop Laurentius kreeg het bisdom Nuceria Alfaterna in Campanië kreeg.
 
In 501 werd Symmachus door senator Rufius Postumus Festus beschuldigd van verschillende misstappen.  De oorspronkelijke beschuldiging luidde, dat Symmachus [[Pasen]] op de verkeerde datum vierde. Koning Theodoric liet Symmachus naar Ariminum komen om zijn antwoord op de beschuldigingen te horen. Maar onderweg of na zijn aankomst, stelde Symmachus vast dat hij nog voor andere feiten aangeklaagd zou worden, waaronder het verwijt dat hij ongehuwd seksueel actief was en kerkeigendom misbruikte.
 
Symmachus verklaarde dat een paus zich niet hoeft te onderwerpen aan een seculiere rechter, en gebruikte als basis voor deze bewering een document dat werd opgesteld door zijn aanhangers en dat nu ook bekendstaat als de ''Symmachiaanse vervalsingen''.
 
Midden in de nacht vertrok hij terug naar huis. Dit werd gezien als een schuldbekentenis en hierdoor verloor hij de steun van koning Theoderik. Theoderik liet Laurentius terug naar Rome komen.
 
Van 502 tot 506 waren er regelmatig hevige straatgevechten tussen de beide partijen, tot de burgers Theoderik vroegen om tussenbeide te komen. Theoderik gaf vervolgens opnieuw zijn steun aan Symmachus. Wegens zijn strengere houding tegenover Constantinopel leek hij geschikter om de macht van Byzantium in het westen te beperken.
 
Op 23 oktober en 6 november verklaarde het concilie dat Symmachus onschuldig was aan de schandalen waarvan hij was beschuldigd. Laurentius trok zich daarop terug op een landhuis van senator Festus bij Rome, leefde als een [[ascese|asceet]] en overleed in 506.


Symmachus bleef bisschop van Rome tot zijn overlijden op [[19 juli]] [[514]]. Hij werd begraven in de [[Sint Pietersbasiliek]]. Zijn opvolger was [[Hormisdas]].
Symmachus bleef bisschop van Rome tot zijn overlijden op [[19 juli]] [[514]]. Hij werd begraven in de [[Sint Pietersbasiliek]]. Zijn opvolger was [[Hormisdas]].


==[[Pontificaat]]==
==[[Pontificaat]]==
Symmachus ondersteunde de Noordafrikaanse bisschoppen in hun strijd tegen de [[Arius|Ariaanse]] [[Vandalen]], en beschermde de Noorditaliaanse provincies tegen aanvallen uit het Noorden.
Symmachus ondersteunde de Noord-Afrikaanse bisschoppen in hun strijd tegen de [[Arius|ariaanse]] [[Vandalen]], en beschermde de Noord-Italiaanse provincies tegen aanvallen uit het Noorden.
 
Volgens het ''[[Liber Pontificalis]]'' nam hij strenge stappen tegen de [[manicheïsme|manicheeërs]], beval hij dat hun boeken zouden worden verbrand, en liet hen uit de stad zetten.


==Verering==
==Verering==
In de katholieke kerk wordt Symmachus as een heilige vereerd. Zijn feestdag valt op [[19 juli]].
In de Katholieke Kerk wordt Symmachus als een heilige vereerd. Zijn feestdag valt op [[19 juli]], de dag van zijn overlijden.
 
==Weblinks==
{{CathEn|14377a|Pope St. Symmachus (498-514)}}
{{Navigatie pausen}}
{{Navigatie pausen}}
 
{{authority control|TYPE=p|GND=118799533|Wikidata=160935}}
[[Categorie:Paus|Symmachus]]
[[Categorie:Paus]]

Huidige versie van 13 okt 2018 om 13:05

rel=nofollow

Symmachus (geboren op Sardinië ca. 460; overleden te Rome op 19 juli 514) was bisschop van Rome en volgens de officiële pausenlijst de 51e paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Zijn ambtsperiode werd gekenmerkt door de onenigheid over wie nu eigenlijk legitiem verkozen was tot bisschop van Rome.

Biografie

Symmachus (Grieks: ’bondgenoot’) werd omstreeks 460 geboren op Sardinië als zoon van Fortunatus. Hij werd aartsdeken onder paus Anastasius II.

Na een omstreden verkiezing, die gekenmerkt werd door corruptie, werd Symmachus op 22 november 498 in de basiliek van S. Giovanni Laterano verkozen tot bisschop van Rome als opvolger van Anastasius II. Later op dezelfde dag werd Laurentius verkozen in de Basilica S. Mariae (waarschijnlijk S. Maria Maggiore).

Laurentius, die de voorkeur kreeg van de Romeinse adel, de senaat en de Byzantijnse keizer Anastasius I, streefde naar een oplossing voor het Acaciaanse schisma en probeerde daarom goed overeen te komen met Constantinopel. Symmachus daarentegen bleef onbuigzaam tegenover de Byzantijnen. Omdat hun standpunten lijnrecht tegenover elkaar stonden en zij niet tot overeenstemming konden komen, deden zij allebei een beroep op de ariaanse koning Theodorik de Grote van de Oostgoten als scheidsrechter. De koning stelde in 499 dat diegene die als eerste was verkozen en de meeste aanhangers had, de rechtmatige paus was.

Men stelde daarom dat Symmachus rechtmatig verkozen was. Volgens een vroeg document, gekend als het Laurentiaanse fragment, zou Symmachus de beslissing hebben beïnvloed door omkoperij.

Er werd een Synode georganiseerd in Rome op 1 maart 499. Deze werd bijgewoond door 72 bisschoppen, inclusief Laurentius. Er werd besloten dat wanneer een Romeinse geestelijke tijdens het leven van een paus stemmen zou proberen te ronselen voor een opvolger, of hiervoor conferenties zou houden, hij zou worden afgezet. Bisschop Laurentius kreeg het bisdom Nuceria Alfaterna in Campanië kreeg.

In 501 werd Symmachus door senator Rufius Postumus Festus beschuldigd van verschillende misstappen. De oorspronkelijke beschuldiging luidde, dat Symmachus Pasen op de verkeerde datum vierde. Koning Theodoric liet Symmachus naar Ariminum komen om zijn antwoord op de beschuldigingen te horen. Maar onderweg of na zijn aankomst, stelde Symmachus vast dat hij nog voor andere feiten aangeklaagd zou worden, waaronder het verwijt dat hij ongehuwd seksueel actief was en kerkeigendom misbruikte.

Symmachus verklaarde dat een paus zich niet hoeft te onderwerpen aan een seculiere rechter, en gebruikte als basis voor deze bewering een document dat werd opgesteld door zijn aanhangers en dat nu ook bekendstaat als de Symmachiaanse vervalsingen.

Midden in de nacht vertrok hij terug naar huis. Dit werd gezien als een schuldbekentenis en hierdoor verloor hij de steun van koning Theoderik. Theoderik liet Laurentius terug naar Rome komen.

Van 502 tot 506 waren er regelmatig hevige straatgevechten tussen de beide partijen, tot de burgers Theoderik vroegen om tussenbeide te komen. Theoderik gaf vervolgens opnieuw zijn steun aan Symmachus. Wegens zijn strengere houding tegenover Constantinopel leek hij geschikter om de macht van Byzantium in het westen te beperken.

Op 23 oktober en 6 november verklaarde het concilie dat Symmachus onschuldig was aan de schandalen waarvan hij was beschuldigd. Laurentius trok zich daarop terug op een landhuis van senator Festus bij Rome, leefde als een asceet en overleed in 506.

Symmachus bleef bisschop van Rome tot zijn overlijden op 19 juli 514. Hij werd begraven in de Sint Pietersbasiliek. Zijn opvolger was Hormisdas.

Pontificaat

Symmachus ondersteunde de Noord-Afrikaanse bisschoppen in hun strijd tegen de ariaanse Vandalen, en beschermde de Noord-Italiaanse provincies tegen aanvallen uit het Noorden.

Volgens het Liber Pontificalis nam hij strenge stappen tegen de manicheeërs, beval hij dat hun boeken zouden worden verbrand, en liet hen uit de stad zetten.

Verering

In de Katholieke Kerk wordt Symmachus als een heilige vereerd. Zijn feestdag valt op 19 juli, de dag van zijn overlijden.

Weblinks

The Catholic Encyclopedia (1917)  (en) Pope St. Symmachus (498-514), in: Catholic Encyclopedia, New York, Robert Appleton Company, 1907-1912. (vertaal via: Vertaal via Google translate)

Officiële Pausenlijst van de Katholieke Kerk

Namen van de in het „Annuario Pontifico” als tegenpaus genoemde pausen staan cursief tussen haakjes.
PetrusLinusAnacletus IClemens IEvaristusAlexander ISixtus ITelesforusHyginusPius IAnicetusSoterEleutherusVictor IZefyrinusCalixtus I(Hippolytus)Urbanus IPontianusAnterusFabianusCornelius(Novatianus)Lucius IStefanus ISixtus IIDionysiusFelix IEutychianusCajusMarcellinusMarcellus IEusebiusMiltiadesSilvester IMarcusJulius ILiberius(Felix (II))Damasus I(Ursinus)SiriciusAnastasius IInnocentius IZosimusBonifatius I(Eulalius)Celestinus ISixtus IIILeo IHilariusSimpliciusFelix IIGelasius IAnastasius IISymmachus(Laurentius)HormisdasJohannes IFelix IIIBonifatius II(Dioscurus)Johannes IIAgapetus ISilveriusVigiliusPelagius IJohannes IIIBenedictus IPelagius IIGregorius ISabinianusBonifatius IIIBonifatius IVDeusdedit (Adeodatus I)Bonifatius VHonorius ISeverinusJohannes IVTheodorus IMartinus I(Eugenius I)Eugenius IVitalianusAdeodatus IIDonusAgathoLeo IIBenedictus IIJohannes VConon(Theodorus (II))(Paschalis (I))Sergius IJohannes VIJohannes VIISisinniusConstantinus IGregorius IIGregorius IIIZachariasStefanus (II)Stefanus II (III)Paulus I(Constantinus II)(Filippus)Stefanus III (IV)Hadrianus ILeo IIIStefanus IV (V)Paschalis IEugenius IIValentinusGregorius IV(Johannes (VIII))Sergius IILeo IVBenedictus III(Anastasius (III))Nicolaas IHadrianus IIJohannes VIIIMarinus IHadrianus IIIStefanus V (VI)FormosusBonifatius VIStefanus VI (VII)RomanusTheodorus IIJohannes IXBenedictus IVLeo V(Christoforus)(Sergius III)Sergius IIIAnastasius IIILandoJohannes XLeo VIStefanus VII (VIII)Johannes XILeo VIIStefanus VIII (IX)Marinus IIAgapetus IIJohannes XIILeo VIII(Benedictus V)Johannes XIIIBenedictus VI(Bonifatius VII)Benedictus VIIJohannes XIVJohannes XVGregorius V(Johannes XVI)Silvester IIJohannes XVIIJohannes XVIIISergius IVBenedictus VIII(Gregorius (VI))Johannes XIXBenedictus IXSilvester IIIBenedictus IXGregorius VIClemens IIBenedictus IXDamasus IILeo IXVictor IIStefanus IX(Benedictus X)Nicolaas IIAlexander II(Honorius II)Gregorius VII(Clemens (III))Victor IIIUrbanus IIPaschalis II(Theodoricus)(Albertus)(Silvester (IV))Gelasius II(Gregorius (VIII))Calixtus IIHonorius II(Celestinus (II))Innocentius II(Anacletus II)(Victor (IV) (Gregorius))Celestinus IILucius IIEugenius IIIAnastasius IVHadrianus IVAlexander III(Victor (IV) (Octavianus))(Paschalis (III))(Calixtus (III))(Innocentius (III))Lucius IIIUrbanus IIIGregorius VIIIClemens IIICelestinus IIIInnocentius IIIHonorius IIIGregorius IXCelestinus IVInnocentius IVAlexander IVUrbanus IVClemens IVGregorius XInnocentius VHadrianus VJohannes XXINicolaas IIIMartinus IVHonorius IVNicolaas IVCelestinus VBonifatius VIIIBenedictus XIClemens VJohannes XXII(Nicolaas (V))Benedictus XIIClemens VIInnocentius VIUrbanus VGregorius XIUrbanus VI(Clemens VII van Avignon)Bonifatius IX(Benedictus XIII van Avignon)Innocentius VIIGregorius XII(Alexander V)(Johannes (XXIII))Martinus V(Clemens VIII van Avignon)(Benedictus XIV van Avignon)Eugenius IV(Felix V)Nicolaas VCalixtus IIIPius IIPaulus IISixtus IVInnocentius VIIIAlexander VIPius IIIJulius IILeo XHadrianus VIClemens VIIPaulus IIIJulius IIIMarcellus IIPaulus IVPius IVPius VGregorius XIIISixtus VUrbanus VIIGregorius XIVInnocentius IXClemens VIIILeo XIPaulus VGregorius XVUrbanus VIIIInnocentius XAlexander VIIClemens IXClemens XInnocentius XIAlexander VIIIInnocentius XIIClemens XIInnocentius XIIIBenedictus XIIIClemens XIIBenedictus XIVClemens XIIIClemens XIVPius VIPius VIILeo XIIPius VIIIGregorius XVIPius IXLeo XIIIPius XBenedictus XVPius XIPius XIIJohannes XXIIIPaulus VIJohannes Paulus IJohannes Paulus IIBenedictus XVIFranciscus I

rel=nofollow