Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Huwelijk en seksualiteit in het boeddhisme: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 5: Regel 5:
Wanneer een [[boeddhisme|boeddhistisch]] monnik niet naar het [[celibaat]] kan leven wordt hem aanbevolen om een familie te stichten.<ref name=Greenberg>Yudit Greenberg, ''Encyclopedia of Love in World Religions'', Santa Barbara: ABC-Clio, 2008, p. 393</ref> Het huwelijk is een manier om in het openbaar aan familie, vrienden, de gemeenschap, de monniken, te tonen dat men van plan is om samen te blijven in een liefdevolle relatie. Historisch gezien werd het huwelijk gearrangeerd door de ouders van de echtparen. Tegenwoordig is in veel boeddhistische landen het huwelijk het gevolg van de keuze van de echtparen.<ref name=Good>Carvan Good, ''Modern World Religions: Buddhism'', Oxford: Heinemann, 2002, p. 46-47</ref> Volgens de ''Vinaya'' is het voor monniken verboden een rol te spelen bij het samenbrengen van koppels; een monnik mag geen koppelaar zijn.<ref name=Greenberg/>
Wanneer een [[boeddhisme|boeddhistisch]] monnik niet naar het [[celibaat]] kan leven wordt hem aanbevolen om een familie te stichten.<ref name=Greenberg>Yudit Greenberg, ''Encyclopedia of Love in World Religions'', Santa Barbara: ABC-Clio, 2008, p. 393</ref> Het huwelijk is een manier om in het openbaar aan familie, vrienden, de gemeenschap, de monniken, te tonen dat men van plan is om samen te blijven in een liefdevolle relatie. Historisch gezien werd het huwelijk gearrangeerd door de ouders van de echtparen. Tegenwoordig is in veel boeddhistische landen het huwelijk het gevolg van de keuze van de echtparen.<ref name=Good>Carvan Good, ''Modern World Religions: Buddhism'', Oxford: Heinemann, 2002, p. 46-47</ref> Volgens de ''Vinaya'' is het voor monniken verboden een rol te spelen bij het samenbrengen van koppels; een monnik mag geen koppelaar zijn.<ref name=Greenberg/>


Er zijn meerdere patronen mogelijk bij het boeddhistische huwelijk, omdat de boeddhistische samenlevingen sterk uiteenlopende culturele normen en waarden hebben. Omdat het boeddhisme een monastiek accent heeft wordt het huwelijk niet als heilig beschouwd, maar als een seculier contract van partnerschap. Trouwdiensten worden niet uitgevoerd door boeddhistische monniken, hoewel ze gevraagd kunnen worden om het paar te zegenen tijdens of na het huwelijk.<ref name=Greenberg/> Naast monogamie komen vormen van zowel polygamie alsook polyandrie voor in boeddhistische samenlevingen. Echter is monogamie het overheersende model.<ref name=Keown>Damien Keown, ''Buddhist Ethics: A very short introduction'', New York: Oxford University Press, 2005, p. 53-55</ref>
Er zijn meerdere patronen mogelijk bij het boeddhistische huwelijk, omdat de boeddhistische samenlevingen sterk uiteenlopende culturele normen en waarden hebben. Omdat het boeddhisme een monastiek accent heeft wordt het huwelijk niet als heilig beschouwd, maar als een seculier contract van partnerschap. Trouwdiensten worden niet uitgevoerd door boeddhistische monniken, hoewel ze gevraagd kunnen worden om het paar te zegenen tijdens of na het huwelijk.<ref name=Greenberg/> Naast monogamie komen vormen van zowel [[polygamie]] alsook [[polyandrie]] voor in boeddhistische samenlevingen. Echter is monogamie het overheersende model.<ref name=Keown>Damien Keown, ''Buddhist Ethics: A very short introduction'', New York: Oxford University Press, 2005, p. 53-55</ref>


Er zijn vijf manieren waarmee een man zich zou moeten gedragen tegen zijn vrouw; door haar te eren, door haar niet te kleineren, door haar gezag te geven, en door haar te voorzien van versieringen en kleding. Voor de vrouwen gelden ook vijf manieren waarmee een vrouw haar man zou moeten behandelen; door haar huishoudelijke taken goed te organiseren, door vriendelijk te zijn tegenover de knechten, door trouw te zijn, door zuinig om te gaan voorraad, en door zich behendig en ijverig op te stellen in alles wat ze moet doen.<ref name=Greenberg/>
Er zijn vijf manieren waarmee een man zich zou moeten gedragen tegen zijn vrouw; door haar te eren, door haar niet te kleineren, door haar gezag te geven, en door haar te voorzien van versieringen en kleding. Voor de vrouwen gelden ook vijf manieren waarmee een vrouw haar man zou moeten behandelen; door haar huishoudelijke taken goed te organiseren, door vriendelijk te zijn tegenover de knechten, door trouw te zijn, door zuinig om te gaan voorraad, en door zich behendig en ijverig op te stellen in alles wat ze moet doen.<ref name=Greenberg/>
Regel 21: Regel 21:
{{reflist}}
{{reflist}}
[[Categorie: boeddhisme]]
[[Categorie: boeddhisme]]
[[Categorie: huwelijk]]
[[Categorie: seksualiteit]]
[[Categorie: seksualiteit]]
{{beter}}
{{beter}}

Versie van 20 dec 2014 12:10

De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikisage.
Mogelijk is de spelling of het taalgebruik ook niet in orde.
U bent uitgenodigd om deze pagina aan te passen. Meer informatie

Boeddhisme en huwelijk

Prins Siddhartha Gautama, die later de Boeddha werd, was gehuwd en had een zoon. Toen hij later op zoek ging naar geestelijke bevrijding in de hoop het Nirwana te bereiken, verliet hij zijn vrouw en zoon en ging als monnik een ascetisch leven leiden tot hij de verlichting bereikte.

Wanneer een boeddhistisch monnik niet naar het celibaat kan leven wordt hem aanbevolen om een familie te stichten.[1] Het huwelijk is een manier om in het openbaar aan familie, vrienden, de gemeenschap, de monniken, te tonen dat men van plan is om samen te blijven in een liefdevolle relatie. Historisch gezien werd het huwelijk gearrangeerd door de ouders van de echtparen. Tegenwoordig is in veel boeddhistische landen het huwelijk het gevolg van de keuze van de echtparen.[2] Volgens de Vinaya is het voor monniken verboden een rol te spelen bij het samenbrengen van koppels; een monnik mag geen koppelaar zijn.[1]

Er zijn meerdere patronen mogelijk bij het boeddhistische huwelijk, omdat de boeddhistische samenlevingen sterk uiteenlopende culturele normen en waarden hebben. Omdat het boeddhisme een monastiek accent heeft wordt het huwelijk niet als heilig beschouwd, maar als een seculier contract van partnerschap. Trouwdiensten worden niet uitgevoerd door boeddhistische monniken, hoewel ze gevraagd kunnen worden om het paar te zegenen tijdens of na het huwelijk.[1] Naast monogamie komen vormen van zowel polygamie alsook polyandrie voor in boeddhistische samenlevingen. Echter is monogamie het overheersende model.[3]

Er zijn vijf manieren waarmee een man zich zou moeten gedragen tegen zijn vrouw; door haar te eren, door haar niet te kleineren, door haar gezag te geven, en door haar te voorzien van versieringen en kleding. Voor de vrouwen gelden ook vijf manieren waarmee een vrouw haar man zou moeten behandelen; door haar huishoudelijke taken goed te organiseren, door vriendelijk te zijn tegenover de knechten, door trouw te zijn, door zuinig om te gaan voorraad, en door zich behendig en ijverig op te stellen in alles wat ze moet doen.[1]

Boeddhisme en seksualiteit

Het boeddhisme staat over het algemeen conservatief en terughoudend tegenover seksuele onderwerpen. Voor monniken is het spreken over seksuele en erotische onderwerpen met vrouwen verboden. Er wordt een voorzichtige houding aangenomen tegenover het andere geslacht. Boeddhisme heeft een sterke ascetische traditie, wat inhoudt dat de controle van de lusten en verlangens een vereiste is voor de spirituele ontwikkeling.[3] Volgens Boeddha zijn verlangens en begeerten de redenen van het lijden (de tweede nobele waarheid). Erotische verlangens behoren tot de sterkste verlangens die een mens kan ervaren, deze verlangens representeren een groot obstakel in de zoektocht naar bevrijding.[4]

Als de volwassenen genot als het belangrijkste doel van het huwelijk beschouwen, dan komt er eerder ruzie en echtscheiding. Zodra men niet zoveel genot krijgt als men wil, zet de ontevredenheid in, vervolgens vinden er ruzies plaats en stort het huwelijk in. Dan zal men het geluk buiten het huwelijk zoeken, maar zal men zich nooit echt kunnen bevredigen. Het is verboden om het bed te delen met prostituees of de vrouwen van andere mannen. Dat is de oorzaak van de ondergang. Een wijze mens zou deze ontucht vermijden als een put waarin kolen branden.[5]

Als beide partners ’Dharma’ als de kern van hun relatie beschouwen, zal hun relatie bevredigender zijn. In dat geval zijn zij beiden vastbesloten om ethisch te leven en hun onvoorwaardelijke liefdevolle aandacht voor het hele bestaan te ontwikkelen. Dan zullen ze elkaar steunen in hun ontwikkeling en beoefening. Wanneer de ene partner moedeloos raakt kan de ander hem of haar helpen om het weer op te pakken door hem of haar met zachtheid aan te moedigen en er openlijk over te spreken.[5]

Weblinks

Verwijzingen

rel=nofollow
rel=nofollow