Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Gebruiker:Franciscus/kladblok

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Deze pagina gebruik ik om nieuwe artikelen even op te bergen en te bewerken, vóórdat ik ze als bijdrage op Wikisage zet. Ook kan ik hier enkele geheugensteuntjes kwijt.
Franciscus 4 feb 2009 14:55 (UTC)



Edward Elgar omstreeks 1925
rel=nofollow
>> Paul Dukas ( 1865 - 1935 ) >

Beschreibung SAND Maurice Masques et bouffons 07.jpg


Italiano: Scaramuccia Deutsch: Scaramuz Datum 1860(1860)

Quelle SAND Maurice. Masques et bouffons (Comedie Italienne). Paris, Michel Levy Freres, 1860

Urheber Maurice Sand

  1. 2 2/ 9 + 5/ 9 = 2 7/ 9

128 4/ 7 0


Franciscus 20 jul 2009 13:33 (UTC)




Dit is een gebruikersessay geschreven door Franciscus 17 jul 2011 15:22 (CEST)

Wat onderga je, als je als je als bezoeker in een museum op de vloer een groot aantal blinkende staven ziet liggen? De een zal er even naar kijken, er geen raad mee weten en verder lopen. De ander zal wat meer belangstelling tonen en op onderzoek uitgaan. Het is in ieder geval zó, dat deze uitstalling je niet geheel onverschillig laat, en dat tenminste je nieuwsgierigheid wordt gewekt, met de achterliggende gedachte, dat hier iets bijzonders aan de hand is.

Vloersculptuur

Vloersculptuur van Walter De Maria

Dit werk – een indrukwekkend vloersculptuur - is door de Amerikaan Walter De Maria in 1984 gemaakt in opdracht van Museum Boymans – Van Beuningen in Rotterdam.
Het werk bestaat uit 75 gepolijste roestvast stalen staven, die in rijen op de vloer zijn neergelegd en die elk precies een meter lang zijn.
Bij een eerste verkenning valt je onmiddellijk op, dat de heldere en gelijkmatige opbouw van de vloersculptuur bij iedere verandering van standpunt een nieuw beeld oplevert.
In de rangschikking op de vloer blijkt een strikte ordening te heersen, die zich pas na enig zoeken en nadenken prijsgeeft. Het blijkt, dat - beginnend met een rij van drie driehoekige staven – het sculptuur eindigt in een rij van twaalf - bijna ronde - twaalfhoekige staven. Alle rijen staven zijn dus opgebouwd uit steeds oplopende regelmatige veelhoeken 1).
In deze rangschikking liggen er dus tien rijen in een bijbehorend patroon, waarbij dus - naarmate de rijen opschuiven – het aantal facetten van de staven stijgt, waardoor steeds meer de vorm van een cirkel wordt benaderd.
De lengte van een meter is aanwezig in de gehele opstelling: ook de evenwijdige rijen bevinden zich steeds op een meter van elkaar.


1) Regelmatige veelhoeken zijn tweedimensionale meetkundige figuren, bestaande uit een eindig aantal lijnstukken ( zijden ) die alle dezelfde lengte hebben, en waarvan alle hoeken even groot zijn.

Herhaling

De kracht van het kunstwerk zit voor een deel in de herhaling, met steeds een subtiele toevoeging. De herhaling heeft hier betrekking op:

  • dezelfde lengte van de staven
  • de toevoeging per rij van een zijde van de veelhoek
  • de uitbreiding per rij van het aantal staven
  • dezelfde onderlinge afstanden tussen de rijen

Vanuit een geheel andere kunstvorm - de muziek - kan van dit sculptuur - wat betreft herhaling - een vergelijking worden gemaakt met de Boléro van Maurice Ravel, of met Le Bœuf sur le toit van Darius Milhaud.
De Boléro bestaat uit twee afwisselende thema's, elk van zestien maten, die telkens door andere instrumenten worden gespeeld. Beide maten worden 9 keer letterlijk herhaald. Na twee inleidende maten door de kleine trom wordt het eerste thema ingezet door een enkele fluit, waarna langzamerhand het gehele orkest gaat meedoen.
In 1919 keerde Darius Milhaud - na een langdurig verblijf in Brazilië - terug naar Parijs en schreef zijn zeer bekend geworden Le Bœuf sur le toit ( De os op het dak ). Deze titel is afkomstig van een oud volkswijsje, dat Milhaud tijdens het carnaval in Rio de Janeiro hoorde.
De compositie Le Bœuf sur le toit is geen getrouwe weergave van het volkswijsje, maar is meer een opeenvolging van scènes, geïnspireerd door de oorspronkelijk melodie, en in de trant van de Braziliaanse volksmuziek. In het muziekstuk komt maar liefst 14 keer het hoofdthema terug in de vorm van een rondo, maar steeds in een andere toonzetting.

A Computer Which Will Solve Every Problem in the World

Het project werd door Walter De Maria ontworpen in 1984, voordat computers uitgroeiden tot de allesomvattende apparaten die ze tegenwoordig zijn, en zich ook meester maakten van kunstobjecten.
Walter De Maria was er zich er natuurlijk van bewust, dat computers in staat zijn nogal wat economische en technische problemen op te lossen, maar dat er in het leven andere problemen zijn die buiten het bereik van computers vallen en dus hierdoor ook niet kunnen worden opgelost.
De badinerende titel: A Computer Which Will Solve Every Problem in the World die hij aan het kunstwerk gaf - in combinatie met de subtiele veranderingen per rij van het vloersculptuur zelf - geeft duidelijk aan, dat voor hem de meest diepgaande antwoorden op problemen - de oplossingen dus - het beste worden benaderd door een verhoogd bewustzijn via waarneming. Dit sluit echter niet uit, dat ook de problemen die zich aandienden bij het opzetten en uitvoeren van de grondsculptuur om een oplossing vroegen.
In de poëzie kom je hetzelfde tegen, vooral in de moderne poëzie. Sommige teksten zijn namelijk op het eerste gezicht niet altijd even logisch, maar het op je laten inwerken en de atmosfeer ervan proeven is dikwijls al voldoende. De Vlaamse dichter '''Paul van Ostayen''' (1896 -1928 ) is hier een duidelijk voorbeeld van. In zijn gedicht VORST mis je de logica, maar proef je het gevoel.

VORST

Is vorst

breken scherp en helder stenen rijen
wegen scheuren

Schel schelt de schel

van de trem in duizelruimte
hoge hoepel
staalhemel staalhelm

Naar klare spanbanen strammen stappen

laarzen slaan de straat tot luide ruimte


Is vorst

breken stenen scherp
staan laarzen klaar
schellen de schellen schel
helder
helder
helder

duizelruimte luidt

Is het kunst?

De grondsculptuur van Walter De Maria wordt gerekend tot het Minimalisme. Het minimalisme is de beeldende kunst heeft zich - in de jaren zestig - vooral in Amerika ontwikkeld. De naam van deze trend geeft goed weer wat ermee wordt bedoeld, namelijk dat de kunst tot zijn essentie is teruggebracht. Volledig abstract, objectief en vrij van alle verfraaiingen en versierselen. De minimalistische sculpturen moeten het geheel hebben van de directe ervaring die de toeschouwer ondergaat.
Ook hier dringt zich natuurlijk de vraag op:

  • Maar is dit kunst?

Deze vraag is – zoals dit al heel lang het geval is – niet eenduidig te beantwoorden.
Dat kunst iets bijzonders inhoudt, lijkt niet ter discussie te staan. Veel mensen hebben grote waardering voor de kunst, ook voor de moderne kunst die voorop loopt in het onderzoeken en vergroten van ons bewustzijn, en daardoor soms provocerend kan zijn.
Er is een heldere uitspraak van de Amerikaanse kunstenaar Robert Irwin, die aangeeft, dat:

  • Kunst een continu onderzoek is van - ons op waarneming gebaseerde bewustzijn - en een continue verruiming is van de ons omringende wereld.

Deze uitspraak lijkt bijna geheel van toepassing op het sculptuur van Walter De Maria. We nemen waar en onderzoeken en vergroten ons bewustzijn en het ontdekken van patronen in de opstelling. Verder kun je je ook nog afvragen of het een directe betekenis voor ons heeft.
Je kunt ook over kunst praten en nadenken op een heel andere manier. Kunst heeft namelijk een functie in ons leven en het stelt mensen in staat de werkelijkheid waar te nemen, of er op een andere manier mee om te gaan. Kunst kan ook een bron van kennis zijn net als de wetenschap dat is. Elke kunstvorm vergroot namelijk ons begrip van de werkelijkheid.
Kunst speelt een belangrijke rol in de menselijke communicatie en is ook de beste manier om een andere cultuur te leren begrijpen.

Wiskunde

Het zal duidelijk zijn, dat de voorgaande beschouwingen niet uitsluiten, dat bij de opzet van het project berekeningen nodig zijn geweest. Het is vanzelfsprekend, dat - als er staven met oplopende regelmatige veelhoeken worden ontworpen en vervaardigd - er enige wiskunde aan te pas moet zijn gekomen.
In de bijgaande tabel is van alle veelhoeken die deel uitmaken van de grondsculptuur de zijde z berekend van alle veelhoeken, uitgedrukt in de omschreven cirkel met straal R.
Voor zijde z geldt dan:

  • z = 2 R sin ( 180 0 / n , waarbij n = het aantal hoeken

Ook zijn de hoeken α en de som van de hoeken Σ in de tabel opgenomen. In de regelmatige vijfhoek hiernaast, zijn deze elementen aangegeven.

Tabel van de toegepaste regelmatige veelhoeken

Naam van

de veelhoek

Hoek van

de regelmatige
veelhoek ( α )

Som van

de hoeken ( Σ )

zijde z
Driehoek 60 0 180 0 1,73205 • R
Vierkant 90 0 360 0 1,41442 • R
Vijfhoek 108 0 540 0 1,17557 • R
Zeshoek 120 0 720 0 1 • R
Zevenhoek 128,5714 0 900 0 0,86776 • R
Achthoek 135 0 1080 0 0,76535 • R
Negenhoek 140 0 1260 0 0,68404 • R
Tienhoek 144 0 1440 0 0,61803 • R
Elfhoek 147,2727 0 1620 0 0,56347 • R
Twaalfhoek 150 0 1800 0 0,51764 • R

Opvallend is, dat bij elke veelhoek een stap van 180 0 wordt gezet, waardoor de aanvankelijke 180 0 van de driehoek uitkomt op 1800 0 van de twaalfhoek.

Externe link

  • Cynthia Freeland: But Is It Art? An Introduction to Art Theory, Oxford University Press

Nederlandse vertaling:

  • Maar is dit kunst? Een inleiding in de kunsttheorie, Uitgeverij Prometheus en Ruth Visser.
  • De vloersculptuur van Walter De Maria is van 28 mei t/m 18 september 2011 te zien in De Pont in Tilburg, www.depont.nl
  • Op de Universiteit van Twente stond in april 2011 de schoonheid van wiskunde centraal in een congres. Bij de opening van dit congres, werd deze zin gelanceerd:
Wiskunde is een taal die net als proza en poëzie weet te bekoren met mooie zinnen!



Franciscus 30 jun 2011 16:53 (CEST)