Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Berten Vallaeys: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
 
Regel 1: Regel 1:
'''Albert 'Berten' Vallaeys''' ([[Roeselare]], [[2 december]] [[1898]] – [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[29 mei]] [[1975]]) was een [[Belgische]] flamingante politicus.<ref>[https://www.schoonselhof.be/2bsteytelinck/Vallaeys%20Berten.html Berten Vallaeys], [[Schoonselhof]]</ref><ref>[https://advn.be/nl/publiek/publieksmomenten/in-het-oog-vlaams-student-berten-vallaeys In het oog: Vlaams student Berten Vallaeys]</ref><ref>[https://nevb.be/wiki/Vallaeys,_Berten_(eigenlijk_Albert) Vallaeys, Berten (eigenlijk Albert)]</ref>
'''Albert ’Berten’ Vallaeys''' ([[Roeselare]], [[2 december]] [[1898]] – [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[29 mei]] [[1975]]) was een [[Belgische]] flamingante politicus.<ref>[https://www.schoonselhof.be/2bsteytelinck/Vallaeys%20Berten.html Berten Vallaeys], [[Schoonselhof]]</ref><ref>[https://advn.be/nl/publiek/publieksmomenten/in-het-oog-vlaams-student-berten-vallaeys In het oog: Vlaams student Berten Vallaeys]</ref>


==Levensloop==
==Levensloop==
Het gezin Vallaeys vluchtte bij het begin van de [[Eerste Wereldoorlog]] naar [[Engeland]] uit. Berten voltooide er zijn humaniora en werkte nadien in een munitiefabriek. Later trad hij in dienst van het Belgisch leger er werd hij instructeur in [[Frankrijk]].
Het gezin Vallaeys vluchtte bij het begin van de [[Eerste Wereldoorlog]] naar [[Engeland]]. Berten voltooide er zijn [[humaniora]] en werkte nadien in een munitiefabriek. Later trad hij in dienst van het Belgisch leger er werd hij instructeur in [[Frankrijk]].


Na de oorlog was hij student bouwkundig ingenieur in [[Leuven]]. Hij was actief in het studentenleven, onder meer als bibliothecaris in het eerste [[praesidium]] van de [[Vlaamse Technische Kring (Leuven)|Vlaamse Technische Kring]], een studentenvereniging waar hij later ook nog praeses van zou worden.<ref>[https://100.vtk.be/artikel/de-wrede-moord-van-leuven De wrede moord van Leuven - 1924]</ref>
Na de oorlog was hij student bouwkundig ingenieur in [[Leuven]]. Hij was actief in het studentenleven, onder meer als bibliothecaris in het eerste [[praesidium]] van de [[Vlaamse Technische Kring (Leuven)|Vlaamse Technische Kring]] (VTK), een studentenvereniging waar hij later ook nog [[praeses]] van zou worden.<ref>[https://100.vtk.be/artikel/de-wrede-moord-van-leuven De wrede moord van Leuven] 1924</ref>


In de nacht van 14 op 15 april 1924 raakte hij betrokken in een schermutseling tussen Vlaamsgezinde en Franstalige studenten: nadat de Walen tijdens een toevallige ontmoeting op straat botsten op [[Jef Vermeulen]] en [[Amaat Dumon]] ontstond een worsteling waarna de Walen de studentenpet van Vermeulen stalen.<ref>[http://vvacademici.org/ArchiefVVA/1975_Beeckman_studentenrevolte%20Leuven%201924-25.pdf De studentenrevolte van 1924/25 te Leuven], P.F. Beeckman</ref> Vermeulen en Dumon trommelden hierop een aantal Vlamingen, waaronder Vallaeys, op, die de achtervolging inzetten waarbij de Waalse student Gabriël Colbacq het op een lopen zette, achtervolg door Vallaeys en [[Louis De Smet]]. Colbacq slaagde erin zijn huis te bereiken, en toen de Vlamingen aan de deur klopten opende Colbacq de deur en schoot Vallaeys drie maal in de borst. Vallaeys moet hierop drie maanden herstellen in het ziekenhuis.  
In de nacht van 14 op 15 april 1924 raakte hij betrokken in een schermutseling tussen Vlaamsgezinde en Franstalige studenten: nadat de Walen tijdens een toevallige ontmoeting op straat botsten op [[Jef Vermeulen]] en [[Amaat Dumon]] ontstond een worsteling waarna de Walen de studentenpet van Vermeulen stalen.<ref>[http://vvacademici.org/ArchiefVVA/1975_Beeckman_studentenrevolte%20Leuven%201924-25.pdf De studentenrevolte van 1924/25 te Leuven], P. F. Beeckman</ref> Vermeulen en Dumon trommelden hierop een aantal Vlamingen, onder wie Vallaeys, op, die de achtervolging inzetten. De Waalse student Gabriël Colbacq zette het op een lopen, achtervolgd door Vallaeys en [[Louis De Smet]]. Colbacq slaagde erin zijn woning te bereiken, en toen de Vlamingen aan de deur klopten opende Colbacq de deur en schoot Vallaeys drie maal in de borst. Vallaeys moet hierop drie maanden herstellen in het ziekenhuis.


Door het schietincident werd de relatief onbekende Vallaeys een symbool voor de radicale flaminganten, ook omdat nadien zowel in eerste aanleg als in beroep mee veroordeeld werd voor de schadevergoeding. Tevens kreeg het voorval veel aandacht om Colbacq, die eerst verklaarde uit wettige zelfverdediging te hebben gehandeld, later aan zijn verklaringen ook toevoegde dat hij door rassenhaat werd gedreven. In de nasleep werd de ondertussen in flamingante kringen bekende Vallaeys in 1924 uitgenodigd op de [[IJzerbedevaart]]. Later verscheen hij ook bij veel andere Vlaams-nationalistische activiteiten waar hij een soort van levende martelaarsrol vertolkte. Door zijn professionele doeleinden was hij echter niet echt actief lid van deze kringen.
Door het schietincident werd de relatief onbekende Vallaeys een symbool voor de radicale flaminganten, ook omdat hij nadien zowel in eerste aanleg als in beroep mee veroordeeld werd voor de schadevergoeding. Tevens kreeg het voorval veel aandacht om Colbacq, die eerst verklaarde uit wettige zelfverdediging te hebben gehandeld, later aan zijn verklaringen ook toevoegde dat hij door ’rassenhaat’ werd gedreven. In de nasleep werd de ondertussen in flamingante kringen bekende Vallaeys in 1924 uitgenodigd op de [[IJzerbedevaart]]. Later verscheen hij ook bij veel andere Vlaams-nationalistische activiteiten waar hij een soort van levende martelaarsrol vertolkte. Door zijn professionele doeleinden was hij echter niet echt actief lid van deze kringen.


In de jaren 1930 werd hij lid van het [[Vlaamsch Nationaal Verbond]].  
In de jaren 1930 werd hij lid van het [[Vlaamsch Nationaal Verbond]] (VNV).  


Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werd Vallaeys in 1942 schepen van urbanisatie in Antwerpen, een functie die hij kreeg nadat het VNV tot het college toetrad, Vallaeys stond op dat ogenblik gekend als partijloos maar erg rechtsgezind.<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/weve009gree01_01/weve009gree01_01_0084.php Greep naar de macht. Vlaams-nationalisme en Nieuwe Orde. Het VNV 1933-1945], [[Bruno de Wever]] 1994</ref> Na de oorlog werd hij om die reden 3 maanden gevangen gezet, maar uiteindelijk vrijgelaten zonder verdere vervolging.
Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werd Vallaeys in 1942 schepen van urbanisatie in Antwerpen, een functie die hij kreeg nadat het VNV tot het college toetrad, Vallaeys stond op dat ogenblik gekend als partijloos maar erg rechtsgezind.<ref>[https://www.dbnl.org/tekst/weve009gree01_01/weve009gree01_01_0084.php Greep naar de macht. Vlaams-nationalisme en Nieuwe Orde. Het VNV 1933-1945], [[Bruno de Wever]] 1994</ref> Na de oorlog werd hij om die reden 3 maanden gevangen gezet, maar uiteindelijk vrijgelaten zonder verdere vervolging.
Regel 17: Regel 17:


==Nagedachtenis==
==Nagedachtenis==
De VTK heeft als herinnering aan het schietincident nog steeds het lied 'de wrede moord in Leuven' in haar codex opgenomen.
In de [[studentencodex]] van de VTK heeft staat nog steeds het lied ’de wrede moord in Leuven’ als herinnering aan het schietincident.


==Weblinks==
* {{NEVB|vallaeys-berten|Vallaeys, Berten}}
{{DEFAULTSORT:Vallaeys, Berten}}
{{DEFAULTSORT:Vallaeys, Berten}}
{{Appendix}}
{{Appendix}}
[[Categorie:Geboren in 1898]]
[[Categorie: VNV-politicus]]
[[Categorie:Overleden in 1975]]
[[Categorie: Schepen van Antwerpen]]
[[Categorie:Schepen van Antwerpen]]
[[Categorie: Geboren in Roeselare]]
[[Categorie: Overleden in Antwerpen (stad)]]
[[Categorie: Geboren in 1898]]
[[Categorie: Overleden in 1975]]
[[Categorie: Begraven op het Schoonselhof]]
[[Categorie: Begraven op het Schoonselhof]]

Huidige versie van 15 feb 2024 om 01:01

Albert ’Berten’ Vallaeys (Roeselare, 2 december 1898Antwerpen, 29 mei 1975) was een Belgische flamingante politicus.[1][2]

Levensloop

Het gezin Vallaeys vluchtte bij het begin van de Eerste Wereldoorlog naar Engeland. Berten voltooide er zijn humaniora en werkte nadien in een munitiefabriek. Later trad hij in dienst van het Belgisch leger er werd hij instructeur in Frankrijk.

Na de oorlog was hij student bouwkundig ingenieur in Leuven. Hij was actief in het studentenleven, onder meer als bibliothecaris in het eerste praesidium van de Vlaamse Technische Kring (VTK), een studentenvereniging waar hij later ook nog praeses van zou worden.[3]

In de nacht van 14 op 15 april 1924 raakte hij betrokken in een schermutseling tussen Vlaamsgezinde en Franstalige studenten: nadat de Walen tijdens een toevallige ontmoeting op straat botsten op Jef Vermeulen en Amaat Dumon ontstond een worsteling waarna de Walen de studentenpet van Vermeulen stalen.[4] Vermeulen en Dumon trommelden hierop een aantal Vlamingen, onder wie Vallaeys, op, die de achtervolging inzetten. De Waalse student Gabriël Colbacq zette het op een lopen, achtervolgd door Vallaeys en Louis De Smet. Colbacq slaagde erin zijn woning te bereiken, en toen de Vlamingen aan de deur klopten opende Colbacq de deur en schoot Vallaeys drie maal in de borst. Vallaeys moet hierop drie maanden herstellen in het ziekenhuis.

Door het schietincident werd de relatief onbekende Vallaeys een symbool voor de radicale flaminganten, ook omdat hij nadien zowel in eerste aanleg als in beroep mee veroordeeld werd voor de schadevergoeding. Tevens kreeg het voorval veel aandacht om Colbacq, die eerst verklaarde uit wettige zelfverdediging te hebben gehandeld, later aan zijn verklaringen ook toevoegde dat hij door ’rassenhaat’ werd gedreven. In de nasleep werd de ondertussen in flamingante kringen bekende Vallaeys in 1924 uitgenodigd op de IJzerbedevaart. Later verscheen hij ook bij veel andere Vlaams-nationalistische activiteiten waar hij een soort van levende martelaarsrol vertolkte. Door zijn professionele doeleinden was hij echter niet echt actief lid van deze kringen.

In de jaren 1930 werd hij lid van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV).

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Vallaeys in 1942 schepen van urbanisatie in Antwerpen, een functie die hij kreeg nadat het VNV tot het college toetrad, Vallaeys stond op dat ogenblik gekend als partijloos maar erg rechtsgezind.[5] Na de oorlog werd hij om die reden 3 maanden gevangen gezet, maar uiteindelijk vrijgelaten zonder verdere vervolging.

Vallaeys ligt begraven op het Schoonselhof.

Nagedachtenis

In de studentencodex van de VTK heeft staat nog steeds het lied ’de wrede moord in Leuven’ als herinnering aan het schietincident.

Weblinks

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
rel=nofollow
rel=nofollow