Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Raoul De Smet

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Raoul C. De Smet (Borgerhout, 27 oktober 1936) is een Vlaams componist.

Hij werd in 1995 Laureaat van de Fugatrofee en trad later toe tot de beheerraad van de Unie van Belgische Componisten.

Lid van Sabam (sinds 1975), Unie van Belgische Componisten (sinds 1978), Componistenarchipel Vlaanderen (sinds 1990).

Opleiding

Universiteit

Licentiaat Wijsbegeerte en Letteren, Romaanse filologie aan de KULeuven.

  • 1959-1960 - Specialisatiejaar als beursstudent universiteiten Madrid en Salamanca.
  • 1962-1966 - Lesgever Franse taal en literatuur in Gabès en Sfax (Tunesië).

Doceert tussen 1968 en 1996 Spaans aan de opleiding vertalers/tolken van de K.V. Hogeschool (Antwerpen) en tussen 1968 en 1974 muziek aan de filmafdeling van de Academie voor Schone Kunsten Gent.

Muzikale basisopleiding

Vroeg werk

Eerste probeersels: koorwerkjes op liturgische teksten, pianostukjes “à la manière de”.

Voortgezette opleiding

  • 1959-60 – verblijf in Madrid en Salamanca, volgt enkele lessen bij Joaquin Rodrigo. Woont concerten bij en maakt kennis met werk van o.a.Turina, Rodrigo, Tomas Marco. Werkt zijn eerste symfonie af (vier delen).
  • 1960-62 - Studeert piano bij Philibert Mees en harmonieleer bij Ivo Mortelmans die hem in de dodecafonie inwijdt. Begint eerste strijkkwartet.
  • 1967 - 1971 volgt initiatiecursus in de electroakoestische muziek bij Louis De Meester en Lucien Goethals in het IPEM (Gent). Volgt sporadisch pianoles bij Lode Backx, muziekanalyse bij August Verbesselt in Antwerpen en compositie bij Ton de Leeuw in Amsterdam. Ondertussen werkt hij zich door theoretische werken van Schoenberg, Krenek, Stockhausen, Boulez.
  • 1972 – deelname aan de Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt, waar cellist Siegfried Palm Reflexie 1 en Avatar 1 in première brengt. Woont er lezingen bij van Stockhausen, Kagel, Ligeti, Xenakis, Globokar.

Loopbaan en activiteiten

  • 1973-75- eerste radio-uitzending op Radio-2 van Tres Piezas. para flauta en op BRT-3 van Plusplusplus voor tape. Bezoekt elk jaar de Gaudeamusdagen in Bilthoven ten huize Walter Maas en ontmoet er belangrijke Hollandse componisten.
  • 1975 - wordt lid van Sabam. Première van Meditatie “in memoriam matris”door Jeugd & Muziekorkest o.l.v. Ernest Van der Eyken.

Tussen 1974 en 1977 worden er werken geprogrammmeerd op het jaarlijks festival voor electroakoestische muziek in Bourges.

Krijgt in die jaren verschillende opdrachten o.a. van Radio 3, NTG, IPEM, Kameropera Transparant, Free-Music Festival, International Mozart Society, Orpheus vzw, Philharmonie van Odessa, Cheops kwartet….

Mondiale verspreiding

Minstens een keer stond een van zijn werken geprogrammeerd in de meeste Europese landen, ook in Argentinië, Australië, Brazilië, Canada, Mexico, USA, China en Iran. Tussen 1994 en 2006 is hij te gast en wordt werk geprogrammeerd op het Festival Belgo-Roumain te Boekarest, Festival 2Days end 2Nights te Odessa, Musical Days of Flanders in Sint-Petersburg en Zomerfestival te Senigallia en Ladispoli.

Concertreeksen

Vanaf 1974 tot 1994 organiseert hij, op verschillende locaties in Antwerpen (na 1985 alleen in deSingel), de Orphische Avonden, concerten voor eigentijdse, hoofdzakelijk Vlaamse, kamermuziek. Werkt in die jaren sporadisch mee aan de magazines Gamma, Muziekkrant, Kunst&Cultuur, Deus ex Machina en Toestanden.

1976,1985 en 1990 - organiseert in het I.C.C.(Meir) en deSingel de Elektronische Muziekdagen. 1981 – start de Elektronische Muziekreeks op, een facsimile uitgave van recent werk van onder andere Goeyvaerts, Goethals, Buckinx, Brewaeys, Geysen en Biesemans.

Tussen 1974 en 2004 werden 187 concerten georganiseerd waarop 935 werken van een 90-tal Vlaamse componisten geprogrammeerd zijn.

Onderscheidingen

  • 1995 - door de U.B.C. wordt hem de Fugatrofee toegekend voor zijn verdienste als promotor van de Belgische muziek.
  • 2006 – vertegenwoordigt in Wenen de U.B.C. en is medestichter van het European Composers Forum dat de Europese componisten van kunstmuziek wil verenigen.
  • 2006-2016 - in de rubriek “Tijd in noot” van het tijdschrift Ambrozijn publiceert hij interviews met 48 Vlaamse componisten.

Overzicht van het Oeuvre

Het oeuvre van De Smet omvat meer dan 250 titels, werken van uiteenlopende aard en duur: solowerken voor haast alle gebruikelijke instrumenten, 7 concerto’s met strijkorkest (piano, viool, altsax, fluit, accordeon, cello, piano en orgel), drie symfonieën, twee kameropera’s, een oratorium “Ecce Homo”, vocaalwerk voor koor en voor solostem, werk voor big band, electroakoestische tapemuziek, 4 strijkkwartetten en kamermuziek voor verschillend samengestelde ensembles.

Uitvoerders

Nieuw werk in première gebracht door o.a. Nationaal Orkest van België, Kameropera Transparant, Int. Mozart Society, Österreichisches Ensemble für Neue Musik, Kamerorkest van Odessa, Praags Kamerorkest, Collegium Instrumentale Brugense, Trio Avena, BRTN-koor, Arriagakwartet, Duo Intermedia (Rom.), Cadence (Ukr.), Gaggini-kwartet, Paul Dombrecht, Hans de Jong, Marc Drobinsky, Harry Sparnaay, Robert Szreder, Fernando Grillo, Leo Verheyen, Jan Raes, Ivan Yergiyev, Jenny Spanoghe, Jan Michiels, Claude Coppens, Daniel Blumenthal, Ludo Mariën, Geert Callaert.

Musicologische classificatie

Zijn muziektaal heeft in de loop van de jaren invloed ondergaan van Bartok, Schoenberg, de serialisten en de experimentelen. Ze is geëvolueerd naar een pluralistische taal die wordt gekenmerkt door een instinctieve versmelting van stijlen en harmoniesystemen. Daardoor krijgen veel van zijn werken een zap-structuur. Geen traditionele ontwikkeling van thema’s meer, maar een naast elkaar plaatsen van onderscheiden elementen die wel uit eenzelfde basismateriaal zijn ontstaan. Sinds de jaren 80 verschijnt in zijn werk, wat hij noemt, de oorstrelende dissonantie. Daardoor worden zijn latere werken milder van toon, speelser en ook meer consonant.

Documentatie

Zie ook in Grove’s Dictionary of Music and Musicians, in Who’s who in Classical Music, in publicaties van International Biography Center (IBC – Cambridge) en van American Biographic Center (ABI) en op internet (Youtube - Matrix-new-music - Kunstenpunt - ComaV)

Journalist

Raoul De Smet is actief als muziekjournalist en publiceerde tientallen componisteninterviews onder de naam Simon De Rijcke in het tijdschrift Ambrozijn.

Links

Raoul De Smet - werkenlijst Unie van Belgische Componisten.

Raoul De Smet en de Vlaamse kameropera

Raoul De Smet - werkenlijst Matrix

Media:Cadenza 2 door Nichifor.ogg

Media:Raoul De Smet Meditatie-door-Ispiola.ogg

Media:Raoul De Smet Nocturne-3.ogg

Media:Raoul De Smet Dialoog 3 Burghoff en Schinazi.ogg

Media:Raoul_De_Smet_Nocturne_3.ogg

rel=nofollow