Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Petrus Dierickx

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Petrus Dierickx (Temse, 28 maart 1862Antwerpen, 11 februari 1946) was een Vlaams missionaris-scheutist in Mongolië, de Filipijnen en Engeland.

Jeugd en onderwijs

Hij volgde lagere school in Temse, en van 1875 tot 1881 het middelbaar onderwijs in het Sint-Jozef Klein Seminarie te Sint-Niklaas. Hij was een briljante leerling, vooral in poëzie, toneel schrijven en in Grieks.

In 1879 werd hij verkozen tot raadsman van de Congregatie der Onbevlekte Ontvangenis van Maria (C.I.C.M.), de Missionarissen van Scheut, gesticht in 1830.

Op 20 september 1884 werd Pieter Dierickx tot priester gewijd in het Groot Seminarie van Gent. Onmiddellijk daarop trad hij in bij de scheutisten.

Mongolië

Hij sprak zijn eerste geloften uit op 6 februari 1885 en vertrok onmiddellijk naar de missie (Mongolië) op 9 februari 1885. De reis verliep onder andere via Beijing en Shanghai in China.

Na zeven jaar in Mongolië (1885–1892) kwam hij terug naar België. Hij werd vanaf 1892 professor in Scheut. In 1894 was hij pastoor van Schalkoven, nabij Hoeselt in Haspengouw. In 1898 werd hij tot professor in de Chinese taal benoemd te Leuven. In 1899 werd hij pater spiritualis (studentenpastor) in Leuven en tegelijkertijd novicemeester te Scheut tot 1907.

Filipijnen

In 1907 vertrok hij naar de Filipijnen om daar de eerste missie van Scheut te stichten. De beslissing om een missie te openen op de Filipijnen was een gevolg van de politieke situatie. De Filipijnen wilden namelijk onafhankelijk worden van Spanje en zetten de Spanjaarden, inclusief de Spaanse missionarissen, het land uit, terwijl er nu meer protestantse Amerikanen het land binnenkwamen, met onder hen ook zendelingen. Bovendien zorgde de priester Gregorio Aglipay voor een schisma onder de katholieken, door opperste bisschop te worden van de Onafhankelijke Filipijnse Kerk.

In 1910 werd pater Dierickx terug naar België geroepen.

Londen en Ierland

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij naar Londen gestuurd, om daar te letten op de opvang van de Belgische vluchtelingen. De activiteiten van de Belgische scheutisten breidden zich vanaf Londen uit over verschillende bisdommen in Engeland en zelfs tot in Schotland en Ierland.

Na de oorlog kreeg hij de opdracht een seminarie voor toekomstige scheutisten te stichten in Ierland (1919–1920). Vanaf maart 1920 tot 1924 was hij terug in Londen. Omdat in Camden Town veel katholieken wonen, die ver moesten reizen om een katholiek kerkgebouw te bezoeken, hielp Petrus Dierickx ter plaatse de nieuwe parochie Our Lady of Hal te organiseren. De naam verwijst naar de Mariaverering in Halle, Brabant. De verering van het Mariabeeld te Halle was tot in de 16e eeuw zelfs in Engeland bekend geweest.

Laatste toewijzing en pensioen

In 1924 werd hij door de aartsbisschop van Mechelen aangesteld als Rector van het Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Halle.

Pater Dierickx werd op rust gesteld in 1929 en verbleef vanaf 1927 in het Missiehuis te Schilde; vanaf 1933 te Antwerpen. Op 20 september 1934 vierde hij zijn gouden priesterjubileum in Scheut, en in 1944 zijn diamanten priesterjubileum.

Pieter Dierickx overleed op vierentachtigjarige leeftijd te Antwerpen op 11 februari 1946 en werd begraven op de begraafplaats van het Missiehuis van Scheut te Schilde dat hij hielp oprichten en waar zijn naam nog altijd vermeld staat op een collectieve grafsteen op de begraafplaats achter het missiehuis.

Document